У апошнi час усe часцей адчуваеш, што мы тут зусім адны:
неба здаецца пустым, а на зямлі… на зямлі амаль не засталося месца, дзе магчыма зразумець, што ты сапраўды жывы.
Дзень за днeм шукаеш сваё месца, свой час і адказы на пытанні, якія ніколі не знойдзеш.
Але мы верым, мы блукаем і верым у тое, што хутка ўсё будзе iнакш…